Zeven man, één missie
Met zeven trokken we richting Scherpenheuvel voor een Stoempers-klassieker die we al jaren rijden. Goed weer, goeie benen en uiteraard een verplichte stop aan de basiliek. Want als ge dan toch op bedevaart zijt, kunt ge evengoed ineens poseren ook.
Jul had nog een boodschap
Aan de basiliek bleek Jul niet alleen voor zijn zielenrust gekomen te zijn. Voor zijn madam moesten er nog pepernoten mee naar huis.
Geen probleem, ware het niet dat die vervolgens in het kleine achterzakske van zijn tenue moesten verdwijnen.
Aero? Niet echt.
Huwelijksvrede? Waarschijnlijk wel.
Familie Geentjens op schema
Onderweg zorgde familie Geentjens ervoor dat we zeker niet té vroeg thuis zouden zijn.
Eerst kwam de zadeltas los. Daarna verdween er ergens een koekske. En alsof dat nog niet genoeg tijdverlies was, besloot Ruben ook nog eens kennis te maken met het Belgische fietspad.
Extra pijnlijk omdat hij net terug was na een eerdere val. Nieuwe fiets, nieuw tenue, frisse moed.
Het fietspad had andere plannen. Gelukkig deze keer alleen schade aan het tenue en een kleine deuk in het ego. De fiets en Ruben zelf konden verder.
Geen mirakels nodig
Voor de rest kregen we exact wat ge van deze rit wilt: schoon weer, rustige wegen richting Averbode en Scherpenheuvel, een beetje op en af en genoeg tijd om onderweg stevig wat zever te verkopen. De basiliek gehaald, iedereen terug thuis en geen tweede tussenkomst van hogerhand nodig gehad.
Eindigen zoals het hoort
Na 95 kilometer mocht er uiteraard iets gedronken worden. Deze keer niet alleen Duvel, maar ook een Julnul van Brouwerij Vissenberg.
Een bedevaart moet tenslotte ergens voor dienen.